Nigdy dość dobra – czy też tak czujesz?

nigdydoscdobra

„Nigdy dość dobra” – ten tytuł przykuł moją uwagę. Nie czytałam nic więcej, tylko zamówiłam książkę. Lubię sama sobie robić niespodzianki ;) Kiedy tylko trafiła w moje ręce, od razu zaczęłam ją przeglądać. Ha! Okazało się, że to poradnik. Nie doczytałam więcej, a w podtytule jest: „Jak wyzwolić się od destrukcyjnego wpływu narcystycznej matki”.

Czytaj dalej

Królowa jest tylko jedna!

krolowa

Właśnie skończyłam „Królową” autorstwa Elżbiety Cherezińskiej. Ech, co to za książka, aż dech zapiera! Miała poczekać na mój wolny czas. Sama sprytnie do tematu podeszłam i zostawiłam ją w pracy. Później pomyślałam, że tak właściwie, co mi szkodzi wziąć do domu…. taaa i tak ją przeczytałam :) A co tam zarwane  nocki, najważniejsze, że wiem co było dalej…

Czytaj dalej

Chata – gdzie tragedia zderza się z wiecznością

chata

„Chata” tytuł, który może oznaczać wszystko. Jednak treść książki zaskakuje na każdym kroku. Po przeczytaniu jej od razu przyszła mi myśl „Każdy powinien ją przeczytać” i „Każdy powinien ją mieć”. To historia, do której się wraca, analizuje, zastanawia, odkłada i znowu wraca.

Czytaj dalej

Jaume Cabre wyznaje ….

wyznajecabre

Moja przygoda z Cabre jest długa. Najpierw nie byłam zainteresowana, bo za grube książki pisze. Później dziwnym przypadkiem trafiłam na wywiad z nim i ……… przekonał mnie do siebie. W ręce najpierw wpadły mi „Głosy Pamano”, które zachwyciły mnie. Dłuższy czas czekałam na chwilę wolnego czasu, aby posmakować „Wyznaję”. Kilka dni temu skończyłam i jeszcze bardziej sobie cenię tego autora.

Cabre nie jest łatwym pisarzem, czy też nie pisze lekkich książek. Wymaga ciągłej uwagi czytelnika. Charakterystyczne dla niego przeskoki w czasie, bohaterach, wątkach…….powodują, iż to nie jest beztroskie pochłanianie książki. Nie dziwię się, że potrafi pisać jedną opowieść kilka lat.

„Wyznaję” to historia życia pewnego mężczyzny. Postanawia on ją spisać, aby zachować pamięć o kobiecie, którą kochał. Przy okazji poznajemy jego rodzinę, koleje życia, jedynego i najbliższego przyjaciela. Widzimy jak zmieniają się ich relacje, jak sobie radzą z miłością, zdradą… i wieloma innymi przeciwnościami losu.

Ta opowieść jest ciekawym studium postrzegania świata, również jak bardzo potrafią się losy ludzkie splatać. Jak pewne przedmioty wpływają na zachowania ludzi. Jak czasem człowiek, wykonujący swoją pracę potrafi być nieludzki. Jak bardzo cienka jest granica między człowieczeństwem, a okrucieństwem.

Przepiękny, bogaty język. Barwne historie ludzi z różnych epok. Miłość, która jest tak oczywista od pierwszego wrażenia i tak trudna …

Wiele książek jest godnych przeczytania, ale do niewielu się wraca. „Wyznaję” to opowieść, do której się wraca.

Moja ocena: 5 franciszków


Tytuł: Wyznaję

Autor: Jaume Cabre

Tłumaczenie: Anna Pol

Wydawnictwo:  Marginesy

Rok wydania: 2013

Oprawa: twarda

Źródło okładki:  Marginesy