Dwie rodziny Joanna Miszczuk

dwie rodziny

„Dwie rodziny”  autor:  Joanna Miszczuk

Jak zwykle bardzo ciekawa historia.

Dwoje młodych ludzi postanawia się pobrać. Plan na życie wybudować dom. On wyjeżdża do Francji na „fuchę”, aby zarobić odpowiednią kwotę na rozpoczęcie budowy. Tam pierwszy raz poznaje syna swojego szefa… i tak zaczyna się ta dziwna opowieść, rozpoczęta zadziwiającym zbiegiem okoliczności.

Autorka ma niezwykłą umiejętność snucia opowieści, w której dzieją się rzeczy zwykłe przemieszane z niezwykłymi. Snuje się ona powoli, pokazując jak pewne zdarzenia zamieniają się w określone skutki.

Co prawda po trylogii „Matki, żony, czarownice” żadna z nowych książek Miszczuk mnie tak nie zachwyciła, jednak w każdej z nich odnajduję coś ciekawego, godnego uwagi i zawsze w zbyt szybkim tempie odkrywam, że to już koniec.

Polecam!

Moja ocena: 3 franciszki :)

Zdjęcie: zasoby własne

Wydawnictwo: Prószyński

Przekonaj mnie, że to ty

przekoajmnie

„Przekonaj mnie, że to ty” to najnowsza książka Anny Karpińskiej. Bardzo lubię historie opowiedziane przez tę autorkę. Pokazuje zwyczajne życie, które tak naprawdę nie jest łatwe i co rusz stawia nam przeszkody. Pokonanie ich czasem jest łatwe, a czasem bardzo trudne. Tym razem jest to opowieść o Urszuli i Edycie. Kim one są?

Czytaj dalej

Chata – gdzie tragedia zderza się z wiecznością

chata

„Chata” tytuł, który może oznaczać wszystko. Jednak treść książki zaskakuje na każdym kroku. Po przeczytaniu jej od razu przyszła mi myśl „Każdy powinien ją przeczytać” i „Każdy powinien ją mieć”. To historia, do której się wraca, analizuje, zastanawia, odkłada i znowu wraca.

Czytaj dalej

Czy potrafisz wybaczać?

Evans_Obietnicapodjemiola

Czy potrafisz wybaczać?

Czy masz w sobie tyle miłosierdzia dla innych i dla siebie?

Umiejętność wybaczania, to wielka sztuka. Nie każdy z nas ją posiada. Jednak mistrzostwo w tym osiągają ludzie, którzy potrafią wybaczyć samemu sobie. „Obietnica pod jemiołą” to prosta i piękna historia o błędach, cierpieniu, beznadziei, wybaczeniu i miłości. Richard Paul Evans jak zwykle porusza trudne tematy. Dzięki jego opowieściom czytelnik na koniec otrzymuje nadzieję.

Czytaj dalej

Ach te siostry!

Siostra.mojej.siostry

Ta pogoda listopadowa działa na mnie dołująco. Słodkości mi już nie pomagają. Cały organizm krzyczy słońca, słońca, ciepła (a przecież tak naprawdę jeszcze zimno nie było).Potrzebowałam czegoś podnoszącego na duchu. Niestety już nie będzie nowej książki „Szwajki”. Na ratunek przyszła mi Izabella Frączyk z książką „Siostra mojej siostry”. Prosta historia dziewczyny z zapadłej wsi w Bieszczadach.

Czytaj dalej

Jaume Cabre wyznaje ….

wyznajecabre

Moja przygoda z Cabre jest długa. Najpierw nie byłam zainteresowana, bo za grube książki pisze. Później dziwnym przypadkiem trafiłam na wywiad z nim i ……… przekonał mnie do siebie. W ręce najpierw wpadły mi „Głosy Pamano”, które zachwyciły mnie. Dłuższy czas czekałam na chwilę wolnego czasu, aby posmakować „Wyznaję”. Kilka dni temu skończyłam i jeszcze bardziej sobie cenię tego autora.

Cabre nie jest łatwym pisarzem, czy też nie pisze lekkich książek. Wymaga ciągłej uwagi czytelnika. Charakterystyczne dla niego przeskoki w czasie, bohaterach, wątkach…….powodują, iż to nie jest beztroskie pochłanianie książki. Nie dziwię się, że potrafi pisać jedną opowieść kilka lat.

„Wyznaję” to historia życia pewnego mężczyzny. Postanawia on ją spisać, aby zachować pamięć o kobiecie, którą kochał. Przy okazji poznajemy jego rodzinę, koleje życia, jedynego i najbliższego przyjaciela. Widzimy jak zmieniają się ich relacje, jak sobie radzą z miłością, zdradą… i wieloma innymi przeciwnościami losu.

Ta opowieść jest ciekawym studium postrzegania świata, również jak bardzo potrafią się losy ludzkie splatać. Jak pewne przedmioty wpływają na zachowania ludzi. Jak czasem człowiek, wykonujący swoją pracę potrafi być nieludzki. Jak bardzo cienka jest granica między człowieczeństwem, a okrucieństwem.

Przepiękny, bogaty język. Barwne historie ludzi z różnych epok. Miłość, która jest tak oczywista od pierwszego wrażenia i tak trudna …

Wiele książek jest godnych przeczytania, ale do niewielu się wraca. „Wyznaję” to opowieść, do której się wraca.

Moja ocena: 5 franciszków


Tytuł: Wyznaję

Autor: Jaume Cabre

Tłumaczenie: Anna Pol

Wydawnictwo:  Marginesy

Rok wydania: 2013

Oprawa: twarda

Źródło okładki:  Marginesy

 

Ile się mieści w słoiczku kwiatu orchidei?

Ekstrakt.z.kwiatu.orchidei

Ten weekend miał być spędzony na czytaniu najnowszej części „Malowanego człowieka” – „Tron z czaszek”. Niestety różnym zbiegiem okoliczności nie dotarł do mnie, dlatego na pocieszenie wzięłam sobie pierwszą lepszą książkę obyczajową z półki. W domu okazało się, że to „Ekstrakt z kwiatu orchidei” Weroniki Wierzchowskiej. To moja pierwsza styczność z tą autorką. Książka spodobała mi się.

Czytaj dalej

Anna Karpińska mnie zaskoczyła

<alt=sakrament-niedoskonały-anna-karpińska><a href=”http://www.bloglovin.com/blog/14206335/?claim=34w5cxxjawc”>Follow my blog with Bloglovin</a>

Jak tylko zobaczyłam, że pojawiła się nowa książka Anny Karpińskiej od razu przeszedł mnie dreszcz radości i …. ciekawości. Czym tym razem mnie zaskoczy? Czy będzie mi się podobać?

Tytuł intrygujący „Sakrament  niedoskonały”. Zajawka „Każda rodzina ma swoje sekrety”. Wyobraźnia poszła w ruch…

Wytrzymałam z trudem do soboty i z wielką przyjemnością oddałam się czytaniu :)

Jakie wrażenia zapytacie?

Autorka zaskoczyła mnie całkowicie ;)

Czytaj dalej
Strona 1 z 3123